Hola familia y amigos!
Nadat we afgelopen vrijdag, na een ontzettend mooie vlucht, in Tarapoto waren aangekomen, stapten we in de witte jeep van de familie Biersteker. We reden in ongeveer 3 uur door de bergen, langs rijstvelden, indianendorpjes en suikerrietplantages naar Rioja, ons nieuwe thuis! In Rioja wachtte een heel warm (letterlijk en figuurlijk :-) ) welkom: Jeannette had met de kinderen het huis versierd met rood, wit, blauw en oranje vlaggetjes en een groot bord waarop geschreven stond: ‘Welkom in Rioja juf Hanneke en juf Anne Marij!’
We hebben het echt getroffen met fam. Biersteker! Het is een heel gezellig gezin en de kinderen kunnen niet meer wachten totdat de school begint…We hopen eind van de week of begin volgende week te gaan beginnen met lesgeven. Momenteel wachten we op de bamboemeubels, die de buurman voor ons maakt, en zijn we druk bezig met het inrichten van een leuk en uitdagend lokaaltje. We hebben een heel leuk huisje met 3 redelijk ruime kamers: ‘schooltje’, woonkamer en slaapkamer. Een soort aanrecht staat buiten onder een heel groot afdak (waaronder we ’s avonds lekker buiten kunnen zitten) en een stukje verderop in de tuin is onder een afdakje de kookgelegenheid: een rooster boven wat blokjes hout! Misschien dat er nog een gasstelletje voor ons besteld wordt, maar anders gaan we lekker gezellig op hout kokenJ ‘k Ben benieuwd of er uit ons keukentje zulke lekkere dingen zullen komen als uit de originele Peruaanse keuken, het is echt heerlijk eten hier!! We eten veel kip, die we ’s morgens kopen in één van de vele kleine winkeltjes rondom de ‘plaza’ (= het dorpsplein) van het stadje, een winkeltje waar tientallen kippen kakelen totdat ze achter een muurtje geslacht worden en op de toonbank leeggehaald en afgehakt worden, we zijn er vast snel aan gewend…
We hebben vanmorgen een haan en een aantal kippen uitgezocht voor in onze tuin, die gaan ons helpen slangen, ratten en muggen op afstand te houden!
De natuur en cultuur zijn geweldig fascinerend! Iedere dag verwonder ik me er weer over hoe mooi alles is! De rijstvelden, de bergen, de tropische planten en bomen, de markt, de huisjes en de kerk, ik kom ogen tekort! Ook de inwoners van Rioja komen ogen tekort als ze ons voorbij zien komen… Gisteren was er de jaarlijkse vliegerwedstrijd op, het niet meer in gebruik zijnde, vliegveld voor ons huis. Je voelt je dan wel erg bekeken als er meer naar jou dan naar de mooie vliegers wordt gekeken… maar ja, buitenlanders zijn ook wel heel zeldzaam hier… Het nieuws dat er twee westerse meiden gearriveerd zijn ging als een lopend vuurtje door de stad en iedereen is benieuwd of ze voor ons kunnen werken. De een wil ons huis wel gaan schoonhouden, een ander wil meubels voor ons maken en weer een ander biedt aan om gordijnen te naaien. Erg vriendelijk allemaal en natuurlijk slaan we het niet af! Op dit moment worden de gordijnen opgehangen en waarschijnlijk worden de meubels ook gebracht vandaag. We zullen zien…! Zodra het een beetje vorm begint te krijgen zal ik wel wat foto’s plaatsen.
Eergisteren zijn we met Jan en de GZB-delegatie naar Moyobamba geweest; een stad zo’n 20 minuten rijden bij ons vandaan. Moyobamba is de hoofdstad van San Martin, maar daar is niet veel van te merken. Veel straten zijn slecht en sociale voorzieningen functioneren ook niet helemaal zoals het zou moeten. Toch heeft deze stad een leuke en goede school: De Annie Soperschool. De kinderen zijn hier altijd naar school geweest en daarom zijn we er even een kijkje wezen nemen. De directeur ontving ons hartelijk en we kregen een rondleiding langs de klassen. Iedere klas heeft hier zijn eigen gebouw… ’t ziet er ontzettend netjes en geordend uit! Samen met de kinderen gaan we hier in de toekomst nog regelmatig naartoe, zodat zij hun vriendjes nog kunnen ontmoeten en wij kunnen zien hoe het er in de klas aan toe gaat.
We hebben het echt getroffen met fam. Biersteker! Het is een heel gezellig gezin en de kinderen kunnen niet meer wachten totdat de school begint…We hopen eind van de week of begin volgende week te gaan beginnen met lesgeven. Momenteel wachten we op de bamboemeubels, die de buurman voor ons maakt, en zijn we druk bezig met het inrichten van een leuk en uitdagend lokaaltje. We hebben een heel leuk huisje met 3 redelijk ruime kamers: ‘schooltje’, woonkamer en slaapkamer. Een soort aanrecht staat buiten onder een heel groot afdak (waaronder we ’s avonds lekker buiten kunnen zitten) en een stukje verderop in de tuin is onder een afdakje de kookgelegenheid: een rooster boven wat blokjes hout! Misschien dat er nog een gasstelletje voor ons besteld wordt, maar anders gaan we lekker gezellig op hout kokenJ ‘k Ben benieuwd of er uit ons keukentje zulke lekkere dingen zullen komen als uit de originele Peruaanse keuken, het is echt heerlijk eten hier!! We eten veel kip, die we ’s morgens kopen in één van de vele kleine winkeltjes rondom de ‘plaza’ (= het dorpsplein) van het stadje, een winkeltje waar tientallen kippen kakelen totdat ze achter een muurtje geslacht worden en op de toonbank leeggehaald en afgehakt worden, we zijn er vast snel aan gewend…
We hebben vanmorgen een haan en een aantal kippen uitgezocht voor in onze tuin, die gaan ons helpen slangen, ratten en muggen op afstand te houden!
De natuur en cultuur zijn geweldig fascinerend! Iedere dag verwonder ik me er weer over hoe mooi alles is! De rijstvelden, de bergen, de tropische planten en bomen, de markt, de huisjes en de kerk, ik kom ogen tekort! Ook de inwoners van Rioja komen ogen tekort als ze ons voorbij zien komen… Gisteren was er de jaarlijkse vliegerwedstrijd op, het niet meer in gebruik zijnde, vliegveld voor ons huis. Je voelt je dan wel erg bekeken als er meer naar jou dan naar de mooie vliegers wordt gekeken… maar ja, buitenlanders zijn ook wel heel zeldzaam hier… Het nieuws dat er twee westerse meiden gearriveerd zijn ging als een lopend vuurtje door de stad en iedereen is benieuwd of ze voor ons kunnen werken. De een wil ons huis wel gaan schoonhouden, een ander wil meubels voor ons maken en weer een ander biedt aan om gordijnen te naaien. Erg vriendelijk allemaal en natuurlijk slaan we het niet af! Op dit moment worden de gordijnen opgehangen en waarschijnlijk worden de meubels ook gebracht vandaag. We zullen zien…! Zodra het een beetje vorm begint te krijgen zal ik wel wat foto’s plaatsen.
Eergisteren zijn we met Jan en de GZB-delegatie naar Moyobamba geweest; een stad zo’n 20 minuten rijden bij ons vandaan. Moyobamba is de hoofdstad van San Martin, maar daar is niet veel van te merken. Veel straten zijn slecht en sociale voorzieningen functioneren ook niet helemaal zoals het zou moeten. Toch heeft deze stad een leuke en goede school: De Annie Soperschool. De kinderen zijn hier altijd naar school geweest en daarom zijn we er even een kijkje wezen nemen. De directeur ontving ons hartelijk en we kregen een rondleiding langs de klassen. Iedere klas heeft hier zijn eigen gebouw… ’t ziet er ontzettend netjes en geordend uit! Samen met de kinderen gaan we hier in de toekomst nog regelmatig naartoe, zodat zij hun vriendjes nog kunnen ontmoeten en wij kunnen zien hoe het er in de klas aan toe gaat.
Tot zover mijn verhaal. Ik wil jullie bedanken voor de comments en de vele mails die ik kreeg! Leuk om even te lezen hoe het met jullie gaat...! Ik ga voortaan maar wat meer tijd uittrekken voor het lezen ervan, want de tijd tikt hier in het internetcafe gruwelijk snel door! ;-)
Saludos de Perú!
Hanneke

3 Comments:
Ha Han! Steeds weer 'spannend' of je weer wat op je weblog heb gezet. Ja dus! Erg leuk die foto's en wat leuk dat iedereen zo behulpzaam is daar! Succes met het inrichten van je huisje en je school....niet iedereen kan zeggen dat de school aan z'n huis vastzit. Maak er wat van!
Liefs, Jannes
Hey
echt gaaf, als ik dat hoor is het gewoon een soort van luxe vakantie.
HA HA, misschien moet ik toch maar gaan komen.
Ha HA
ben net begonnen met school, echt wennen maar ja je moet wat he
spreek je snel hannes,
kijk effe je mail
reijn
Ha Han!
Het lijkt wel Thailand zo te horen! Al die aandacht voor westerlingen! Weet je wat je nu moet doen?! Gedag in het Spaans zeggen. En wanneer je het heel overtuigend zegt, krijg je een gigantisch Spaans verhaal terug, want dan denken ze dat je de Spaanse taal helemaal beheerst! Altijd lachen; toch Peter?! Die mensen vinden het altijd geweldig als je je in hun cultuur en taal verdiept!
Groetjes,
Peet
Post a Comment
<< Home