Even iets over de afgelopen week....

Jullie hebben de foto’s, die ik afgelopen woensdag geplaatst heb, vast en zeker al bewonderd! Jaha… dat is dus de plek waar ik woon en werk… Er zijn vast maar weinig leerkrachten die kunnen zeggen dat ze de school aan huis hebben. Ideaal hoor… je stapt uit bed, geniet van een lekker ontbijtje in de zon en wacht tot de kinderen op de stoep staan… Niets voor jou, Jannes? Valt vast wel te regelen met je klasjes. ;-)
Mijn eerste werkweek zit er inmiddels op. Nadat wij vorige week zaterdag de laatste hand hadden gelegd aan het lokaal, zijn we maandag begonnen met de lessen. De kinderen waren er echt aan toe en kwamen deze week zeer enthousiast naar school. Niet alleen zij, maar ook ik heb ervan genoten!
Tussen het werk door zijn we op zoek geweest naar enkele kasten; voor de boeken, maar ook voor onze kleding, want om dat zeven maanden in m’n koffer te laten zitten leek me niet ideaal. Miquel ging vooruit om te informeren naar de prijs van de kasten, maar zodra de meubelmakers ons in het vizier kregen steeg de prijs enorm. Helaas! We hadden echter geen zin om er goud geld voor te betalen, dus we doen het nu met houten planken en bakstenen. We kunnen de boeken in ieder geval kwijt en ik moet zeggen dat het nog best leuk staat ook.
Niet alleen bij de meubelmakers schoot de prijs omhoog, maar ook op de markt was dat in het begin het geval. Inmiddels weten we hoe het er hier aan toe gaat en betalen we de normale prijs, hoewel men wel goed probeert meer te vragen. En ja…ze proberen hier wel meer… We schijnen nog steeds zeer bijzonder te zijn hier in de stad… Eerst was het alleen nagefloten worden; nu komen ze ook al aan de deur om te vragen of ze Hollandse les mogen krijgen of vragen ze of ze ons thuis mogen brengen… Ach, zolang we er maar geen aandacht aan besteden en doen alsof we het niet snappen gebeurt er niets… :- )
We zijn wezen eten bij hermano Carlos en zijn gezin. Zijn vrouw had een gerecht gemaakt op een typisch Peruaanse manier... k Ben van plan om dat ook maar te gaan leren, want het was heerlijk!

Na de jeugddienst van zondag werden we door een aantal jongeren uitgenodigd. We waren wel benieuwd dus zijn we donderdagavond even in Nueva Cajamarca wezen kijken. Na een warm welkom genoten we van een Peruaanse JV-avond met veel gezang en geklap. Erg leuk om een keer mee te maken! Op de terugrit naar huis is het altijd weer een verrassing wat we tegenkomen…dit keer een enorme luiaard! Echt een heel apart, maar mooi beest… Er leven hier ontzettend veel mooie dieren… maar ook enge… ‘k Moet nog wel wennen aan de salamanders rond m’n bed, de grote spinnen die voorbijkomen en de ratten in de vuilnisbak… Dan zul je denken…zorg ervoor dat je het vuilnis weggooit, maar ja… zo eenvoudig is dat niet… het is hier altijd een verrassing wanneer de ‘vuilniswagen’ langskomt. De ene keer een paar keer in de week en dan weer vier weken niet… Daarom ben ik maar blij dat ik een klamboe heb, dan weet ik tenminste dat er niets in m’n bed zit! ;-) ‘k Ben benieuwd wat we binnenkort nog meer gaan zien als we een weekend de bergen ingaan… k Hou jullie op de hoogte!